Dlaczego?
Dlaczego warto przyjść na seminarium zamiast szukać kolejnych informacji w internecie?
Bo problemem większości kobiet z insulinoopornością nie jest brak wiedzy. Wiedzą już, że powinny jeść regularnie, ograniczyć cukier czy zwiększyć białko.
Problem polega na tym, że trudno przełożyć te informacje na codzienne decyzje.
Przez lata patrzyłam, jak kobiety wychodzą z mojego gabinetu z poczuciem porażki. Nie dlatego, że się nie starały — wręcz przeciwnie. Robiły wszystko, o co prosiłam. A i tak w ich oczach widziałam to samo pytanie: „Co jeszcze jest ze mną nie tak?"
I za każdym razem czułam to samo — że konsultacja to za mało. Że mam przed sobą czterdzieści pięć minut, żeby rozwiązać coś, co narastało latami. Żeby wytłumaczyć biologię, rozbroić wstyd, ułożyć plan i jeszcze dać siłę, żeby go nie porzucić w pierwszym trudnym tygodniu. To się po prostu nie mieściło.
Najbardziej bolało mnie, że te kobiety odchodziły, wierząc, że problem leży w nich. A on leżał w czasie. W tym, że nikt nigdy nie usiadł z nimi na spokojnie i nie przeszedł przez to krok po kroku.
Dlatego stworzyłam to seminarium. Nie jako kolejną konsultację — ale jako przestrzeń, na którą zawsze brakowało godzin. Cały dzień, żeby naprawdę zrozumieć swoje ciało, popracować nad tym, co sabotuje efekty, i wyjść z planem, który jest Twój — nie wyrwany z internetu, nie skopiowany od kogoś innego.
Robię to, bo wiem, że zasługujesz na coś więcej niż kolejne „spróbuj jeszcze raz". Zasługujesz na czas, wiedzę i wsparcie — wszystko naraz, w jednym miejscu.
